دختران خوابگاه

shaghayegh — Fri, 30 Oct 2009 19:17:00 GMT

دستها بالا بود

هر کسی سهم خویش را میطلبید

سهم هر کس که رسید

داغتر از دل ما بود

ولی...

نوبت من که رسید

سهم من یخ زده بود

سهم من چیست مگر؟

یک پاسخ!

پاسخ یک حسرت

سهم من کوچک بود

قد انگشتانم

عمق آن وسعت داشت

وسعتی تا ته دلتنگی

شاید از وسعت ان بود

که بی پاسخ ماند...................

zahra — Sat, 10 Oct 2009 23:38:18 GMT

می آیم

به درگاهت

با اشک ... با کوله باری که جز گناه و شرمندگی چیزی به بر ندارد

و تو ... سخاوتمندانه بخشش می کنی

سبک می شوم ... می روم

و هنوز اندکی نگذشته

باز می گردم

در پی طلبی دیگر ... در پی بخششی دیگر

و تو...

خدایا

خوش به حالت

... چه صبری داری

زهرا جونم تولدت مبارک

shaghayegh — Sat, 03 Oct 2009 20:46:21 GMT

و آنگاه روز خواهد شد
     زمانی که بیاد آوری
     که تو –
     موجودی کامل هستی .
     و آنگاه روشنایی را
     در آغوش می کشی
     تو –
     نور خواهی شد
     پر از ستاره های روشنِ شبهای مهتاب
     بسان ماه
     در شبهای تاریک وجودت
     نور افشانی خواهی کرد
     بنگر که این درهای بسته
     یکی یکی
     با کلید مخفی ات
     باز می شوند و
     تو
     ناگهان بدنیا می آیی
      – آسمانی و پاک –
     با دستانی روشن و نورانی
     سلام
     تولدت مبارک !
     باید امشب
     روز را
     به مهمانی درهای بسته ببریم
     امشب دستت را
     در دستان خوشه پروین بگذار
     و تا دب اکبر ره بسپار
     امشب باید سقف اتاقت را
     از ستاره بپوشانی
     وقتش رسیده ....

دست‌هایت را به من بسپار
تا زیباترین شعرهای هستی را در میانشان بگذارم ...

غم‌هایت را به من بگو
تا شیرین‌ترین شادی‌های دنیا را در عوض با تو تقسیم کنم ...

نگاهت را به من بسپار
تا رهگذار دیار روشنایی‌اش کنم ...

قلبت را به من بسپار
تا آبشار روح بخش حیات را در آن جاری سازم ...

فکرت را به من بسپار
تا رویاهای شیرین فردا را برایش متجلی سازم ...

اما یأست را به گور بسپار
تا هر دو فقط به روزهای روشن چشم دوزیم .

shaghayegh — Wed, 30 Sep 2009 21:45:16 GMT

سراپا خیس

از عشق و باران

در پاسخ شان چه خواهی گفت

اگر بپرسند

آستینت را

کدام یک تر کرده است؟...

shaghayegh — Tue, 22 Sep 2009 20:25:39 GMT

ای صمیمی ای دوست
گاه و بیگاه لب پنجره ی خاطره ام می آیی
دیدنت " حتی از دور " آب بر آتش دل میپاشد
آن قدر تشنه ی دیدار توام
که به یک جرعه نگاه تو قناعت دارم
دل من لک زده است
گرمی دست ترا محتاجم
و دل من به نگاهی از دور میسازد
ای قدیمی ای خوب
تو مرا یاد کنی یا نکنی
من به یادت هستم
من صمیمانه به یادت هستم

zahra — Tue, 22 Sep 2009 12:36:18 GMT

درشكه اي ميخواهم سياه

كه ياد تورا با خود ببرد

يا نه ... نه

ياد تو باشد ... مرا باخود ببرد !

shaghayegh — Sun, 20 Sep 2009 19:38:40 GMT

به نگاه گرفته ات ای دوست
می توان اعتماد کرد امشب؟
اشک های نگفته ای دارم...

shaghayegh — Tue, 15 Sep 2009 21:40:40 GMT

نومید، کلافه، سرگردان،
جهان را به جست‌وجویِ دلیلی ساده
دشنام می‌دهم.
آیا هزار سال زیستن
از پیِ تنها یکی پرسشِ ساده کافی نیست؟
نومید، کلافه، سرگردان،
همه، همه‌ی ما
در وحشتِ واژه‌ها زاده می‌شویم
و در ترسِ بی‌سرانجامِ مُدارا می‌میریم.

بیچاره انسان

dokhtarane-khabgah — Mon, 14 Sep 2009 20:53:18 GMT

معجزه اگر بشود
خطای دید می نامیمش
معجزه اگر نشود
خطای دید می نامیمش
و همان جدال همیشه
بر سر نیاز های بی پاسخ
و همان جدال همیشه
بر سر عقل و دل و علم و توهم!

بیچاره انسان!

این جدال را پایانی نیست....
به کارهایت برس!
شاید... روزی... بی خبر ...مرگ
سرا غی از تو بگیرد!
شاید... روزی... بی خبر ...عشق ....

به کارهایت برس!

dokhtarane-khabgah — Sat, 12 Sep 2009 19:45:22 GMT

ســـــــلام...خوبین بروبچ؟امروز در تاریخ 3 ماهه ی تابستون من یه روز خسته کننده و البته هیجان انگیز بود...صبح my home به نیت دانشگاه ترک کردیم...دلم بدجوری شور میزد...فکر اینکه کارنامه رو بهم بدن و چیزای بد بد توش ببینم حالم ناخجسته می کرد(چون از طریق سایت فقط نمره جند درس اعلام شده بود) خلاصه بگذریم که تا رسیدم پای میز آقای مدیر گروه و دیدن کارنامم چی بهم گذشت اما خــــــــــــــــــــــــب خیلی خیلی به خیر گذشت چون درسی که 200% درصد گفتم می افتم و نمره ی خوبی آورده بودم...البته از افتادن نمی ترسم اما از یه چیز دیگه می ترسیدم که سر رفیق بیچارم اومده بود و کلــــی بهش خندیدیم بله مشروووووووووووووووووووووووووووووووووطیت.....منظورم دوران مشروطیت نبودا یه چیزی بالاتر از اون...خلاصه رفیقم که کلی آتو از ما داشت و جلو بچه ها واسه مزاح اونارو بیان می کردند امروز جرات نداشت سر به سر من بذاره چون سریع بهش می گفتم احوال خانم مشروطی چند رقمیه(البته فقط وا3 شوخی و نه مسخره) آقا رفتیم بانک واسه واریز پول...سر صبر نشسته بودیم تا نوبتمون برسه که یهو یه خانمه مثل رغد و برق 420 ولت کنار من ظاهر شد و گفت: قصد داره چکشو نقد کنه اما صندوقدار ازش کارت شناسایی می خواد، بهم گفت می تونم لـــــــــــــــــــــطف کنمو به جاش چکو نقد کنم یه نگاهی به مبلغ چک انداختم 2 میلیون تومن بود یه نگاهیم به رفیق شفیق فرمودم که خودشو زد به کوچه علی چپ(که آخرم من یکی نفهمیدم کدوم کوچه و خیابونه) فهمیدم بله با این حرکت فاز داده که مختار خودتی....گفتم خانم شرمنده من به اندازه کافی مشغله دارم ...شروع کرد آیه نازل کردن...منم قبول کردم...خلاصه چکو نقد کردمو بهش دادم....اما بعد وقتی موضوع به بچه ها گفتم متهمم شدیم...آقا سرتونو درد نیارم اگه تا 2-3 ماه دیگه از من خبری نشد......کمپوت یادتون نره باشه؟!؟!؟!؟منم سعی می کنم اونجا واستون نامه بنویسم...راستی یه موضوع خنده دار دیگه...فعلا تو خماریش بمونین یه شیطنت کردم امروز که نزدیک بود دودمانمو به باد فنا بده(آخه با مدیر گروهم آدم شوخی می کنه اوووووووووونم با این)