تبليغاتX
دختران خوابگاه


دختران خوابگاه

9/9/99

 

زهرا جآنم سلام

صبحگاهان که غنچه تو پديدار شد ، چشم فلک از ذوق اشک شوق ريخت و تو را در

 آغوش گرفت . تولدت مبارک .

 زهرا جآن دوست عزیزم تولدت مبارک

 عزیزم.دوست مهربانم تولدت را تبریک میگم .امیدورام که همیشه خوش و پیروز

 باشی و انشاءالله تولد ۱۲۰ سالگیت را بهت تبریک بگم.

خوب زهرا جآن چه خبر از ۲۱ سالگی خوبه خوش میگذره دوستش داری؟؟؟

آهان راستی زهرا جآنم یه چیز دیگه یادم اومد ....

شروع کلاسهای دانشگاه خانم مهندس خودم را هم تبریک میگم .واقعا که ایشاالله همیشه

 مثل الان تبریک تو تبریک باشه .عزیزم دوست دارم و بازم تبریک میگم .چقدر دلم

واست تنگ شده از همین جا میبوسمت و بازم تبریک میگم.

بازم شادي و بوسه ، گلاي سرخ و ميخک

ميگن کهنه نمي شه تولدت مبارک

تو اين روز طلايي تو اومدي به دنيا

و جود پاکت اومد تو جمع خلوت ما

تو تقويما نوشتيم تو اين ماه و تو اين روز

از اسمون فرستاد خدا يه ماه زيبا

الهي که هزارسال همين جشنو بگيريم

به خاطر و جودت به افتخار بودن

تو اين روز پر از عشق تو با خنده شکفتي

با يه گريه ي ساده به دنيا بله گفتي

ببين تو اسمونا پر از نور و پرندس

تو قلبا پر عشقه رو لبا پر خندس

تا تو هستي و چشمات بهونه س واسه خوندن

همين شعر و ترانه تو دنياي ما زندس

واسه تولد تو بايد دنيا رو اورد

ستاره رو سرت ريخت تو رو تا اسمون برد

اينا يه يادگاري توي خاطره هاته

ولي به شوق امروز مي شه کلي قسم خورد

تولدت عزيزم پراز ستاره بارون

پر از باد کنک و شوق ،پر از اينه و شمعدون

الهي که هميشه مثل امروز باشی خوشحال خندون

 

نوشته شده در شنبه سیزدهم مهر 1387ساعت 17:16 توسط نسرین| |

 

زهراجآن یه بار دیگه قبولیت در دانشگاه جهاد اصفهان را حسابی تبریک میگم .

امیدوارم همیشه خوش و پیروز باشی و خدا پشت و پناهت باشد.

نوشته شده در شنبه سی ام شهریور 1387ساعت 14:58 توسط نسرین| |

 

سلام به تمام دوستای گلم بخصوص شقایق ساحل زهرا...

دلم واسه همتون تنگ شده...

کجائید بابا حالا من نیستم شما دیگه چرا؟؟

ساحل جون کجایی ازت بی خبریم؟شقایق جون تو کجایی خانم مهندس خودم؟ 

 البته ببخشید تقصیر منه نشده هنوز بهتون زنگ بزنم ولی شما مثل من کم لطف نکنید

 و لااقل وب را زود به زود آپ کنید و همه ی بچه هامون را بخصوص منا

 خوشحال کنید ...

باور کنید من همه اش به یادتون هستم واین چند وقت کارت نداشتم ونمی تونستم بیام .

ولی حالا به خاطر زهرا جآن هم که شده اومدم تا حداقل پیام تبریکی واسش بنویسم.

 زهرا جآن حسابی بهت تبریک میگم .

واقعا روسفید و خوشحالمون کردی .نمی دونی چقققققققدرخوشحال شدم انگار که

 خودم قبول شده باشم .آفرین دست مریضا حقا که زهرا نابغه ی خودمی...

امیدوارم که اول که هرجایی میخواهی وصلاحه قبول بشی و دوم اینکه این قبولی

 آغاز موفقیت های پی در پی ات باشه و در تمام مراحل زندگیت موفق باشی و

 ما را هم از دعای خیرت بی نصیب نکنی...

پارسال که شقایق جوون قبول شد و خوشحالمون کرد امسال هم زهرا جآن .انشاءالله

 دیگه نوبتی هم باشه نوبته ساحل جوونمونه ساحل جوون .اجازه میدی بعد شما هم نوبت

من باشه؟؟؟

امیدوارم که همه خوش و سلامت باشید و به هر آنچه می خواهید برسید.دوستدار و

دلتگ همیشگیتون هستم موفق باشید...

 

نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم مرداد 1387ساعت 8:55 توسط نسرین| |

 

با هفت تا آسمون پر از

               گلای یاس و مریم

                         با صد تا دریا پر عشق

                                         و اشتیاق و پولک

                                                      فقط میخوام بهت بگم

                                                                      تولدت مبارک !

 

ساحل جوووون عزیزم تولدت مبارک

 

امیدوارم در تمام های سالهای زندگیت موفق و پیروز باشی وانشاءالله امسال نیز از سالهای

 

پیشت موق وپیروزتر باشی و به هر آنچه می خواهی برسی ...

 

 

چو گلها سراپا نشاط و شوری ، تولّدت مبارک

 

بهار امیدی ، همه سروری، تولّدت مبارک

 

گل من ! چشمِ دلم از تو روشن شکفتی زیباتر از گل به گلشن

 

نشستی ، چون لاله در باغ هستی ، تویی تو ، بهانه یِ هستیِِ من

 

دور ، از هر ، بلایِ ، خزانی بمانی ، با شور و نشاطِ جوانی بمانی

 

گل  باشی ، که در جمعِ یاران نشینی ، در عالم ، به جز روی شادی نبینی

  

نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم خرداد 1387ساعت 16:35 توسط نسرین| |

نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387ساعت 22:31 توسط نسرین| |

 

اگه کوه بودم ? ميتونستم در برابر حوادث محکم باشم ... ميتونستم استقامت رو به همه ياد

 

بدم  ... ولي نه ...  ممکن بود که آتشفشان بشم و ....

 

اگه دريا بودم ? ميتونستم آروم باشم و همه رو به آرامش برسونم ... ميتونستم منبع حيات باشم و

 

زندگي ببخشم. ولي نه ... ممکن بود طغيان کنم و ...

 

اگه جنگل بودم ? ميتونستم سرسبز باشم و به همه جا طراوت و شادابي ببخشم . ميتونستم هواي

 

تازه ايجاد کنم. ولي نه ... ممکن بود آتش سوزي راه بندازم و ...

 

اگه خورشيد بودم ? ميتونستم با نورم همه جا رو روشن کنم ... ميتونستم راه درست رو به همه

 

نشون بدم ... ولي نه ... با رسيدن شب بايد ميرفتم و ...

 

اگه زمين بودم ? ميتونستم پر از معادن ارزشمند باشم براي همه ... ميتونستم پناه باشم ... ولي

 

نه ... ممکن بود بلرزم و ...

 

اگه باد بودم ? ميتونستم بوزم و درجريان باشم ... ميتونستم خوبي ها رو با خودم به همه جا

 

ببرم ... ولي نه ... ممکن بود طوفان بشم و ...

 

اگه بارون بودم ? ميتونستم رو سر همه ببارم ... ميتونستم لطافت رو به همه هديه کنم ... ولي

 

نه ... ممکن بود سيلاب بشم و ...

............................

 

ولي اگه انسان بودم ?

 

ميتونستم استوار باشم مثل کوه ... آروم باشم مثل دريا ... سرسبز باشم مثل جنگل ... گرمي بخش

 

باشم مثل خورشيد ... پناه باشم مثل زمين ... در حرکت باشم مثل باد ... لطيف باشم مثل

 

بارون ...

 

 

نوشته شده در یکشنبه یازدهم فروردین 1387ساعت 15:20 توسط نسرین| |

 

سلام به همه ی دوستای گلم بخصوص شقایق٬ ساحل و زهرا جونم

سال نو را تبریک میگم امیدوارم سالی سرشار از موفقیت و پیروزی و کامیابی داشته باشید و به هرچه

می خواهید برسید...

امیدوارم که بتونیم حضوری هم به هم تبریک بگیم و دور هم جمع شیم.راستی حسودیتون بشه اولین

پیام تبریک امسال را من نوشتم البته ببخشید یه کم دیر شد.

نوشته شده در پنجشنبه یکم فروردین 1387ساعت 23:53 توسط نسرین| |

 

بازم سلام به دوستای گلم بخصوص ساحل جوووون . شقایق جووون .اشرف جووون و زهرا

 

جآن...

 

خوبید دوستای گلم؟

 

 آقا تورا خدا اینقدر زود زود آپ نکنید یه فرصتی هم به من بدید!!!!!!!!!

 

شقایق که فعلا امتحان داره اما ساحل جونم منتظرم آپ کنی ! شمام همین طور زهرا جآنم...

 

راستی یادم رفته بود چی می خواستم بگم !

 

ایام سوگواری و شهادت آقا ابا عبدالله حسین را تسلیت میگم و امیدوارم که خدا وند بزرگ لیاقت

 

عزاداری و شرکت در مجالس اهل بیت را بهمون عنایت کنه.همگی التماس دعا...

 

 

اینم یه جمله از طرف زهرا جآن که خییلی قشنگ وپرمحتواست:

 

" قيامت بی حسين غوغا ندارد شفاعت بی حسين معنا ندارد حسينی باش که در محشر نگويند

 

چرا پرونده ات امضاء ندارد..."

 

نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم دی 1386ساعت 16:23 توسط نسرین| |

                                 

بازسلام می کنم به همه ی دوستای گلم به خصوص ساحل شقایق اشرف و زهرا و...

عید سعید غدیر خم را به همه شما تبریک می گم و امیدوارم همیشه شاد و پیروز باشید به امید دیدار...

                          

ستاره سحر از صبح انتظار دميد

غدير از نفس رحمت بهار چكيد

 

گرفت دست قدر، رايت شفق بر دوش

زمين به حكم قضا آب زندگى نوشيد

 

بر آسمان سعادت ز مشرق هستى

سپيده داد نويد تولد خورشيد

 

به باغ، بلبل شوريده رفت بر منبر

چو از نسيم صبا بوى عشق يار شنيد

 

ز خويش رفته، نواخوان عشق بود و سرود

به بانك زير و بم، اسرار خطبه توحيد

 

فتاد غلغله در باغ و شورشى انگيخت

كه خيل غنچه شكفت و بروى اوخنديد

 

هوا ز عطر گلاب محمدى مشحون

زمين به عترت و آل رسول بست اميد

 

رسول، سدره‏نشين شد،على به صدر نشست

پى تكامل دينش خداى كعبه گزيد

 

گرفت پرچم اسلام را على در دست

از اين گزيده زمين و زمان بخود باليد

 

به يمن فيض ولايت شراب خم الست

به عشق آل على از غدير خم جوشيد

 

                                         
نوشته شده در شنبه هشتم دی 1386ساعت 7:34 توسط نسرین| |


سلام به همه ی دوستای گلم بخصوص ساحل شقایق وزهرا جان و...

دلم واسه همتون تنگ شده کجایید؟ می خواستم عید سعید قربان و شب یلدا را بهتون تبریک بگم و

امیدوارم هر جا هستید خوش باشید واین وبلاگ را یادتون نره!!

 

نوشته شده در جمعه سی ام آذر 1386ساعت 12:16 توسط نسرین| |

 

عید سعید فطر بر همگان مبارک باد

 

نوشته شده در شنبه بیست و یکم مهر 1386ساعت 7:18 توسط نسرین| |


             باز مي خواهم تو را پيدا کنم
                                                         با تو شايد خويش را معنا کنم

                من کيم ؟ گر خود شناسي داشتم

                                                         کي زخود بودن هراسي داشتم؟

               هاي ... اي آئينه ! معنا کن مرا

                                                          گم شدم در خويش پيدا کن مرا

               فرصتي ده تا رود را پيدا کنم

                                                           قطره قطره خويش را معنا کنم

                اهرمن دارد مجابم مي کند

                                                            لاي لايش گاه خوابم مي کند . . .

نوشته شده در چهارشنبه هجدهم مهر 1386ساعت 6:0 توسط نسرین| |

 

نثار روي تو هر برگ گل که در چمن است       

                                   فداي روی تو هر سروبن که بر لب جوست


وقتي مهتاب از پيچک هاي باغ اميد بالا ميرود تو در قلب من شکوفا ميشوي تويي که از شاخه

 گلي زيبا تري عزیزم زهرا جان سالروز به گل نشستنت را تبريک مي گم...

با هفت تا آسمون پر از گلاي ياس و ميخک

با صد تا دريا پر عشق و اشتياق و پولک

يه قلب عاشق با يه حس بي قرار و کوچک

فقط مي خوام بهت بگم ....

 

زهرا جآن تولدت مبارک

 

تقديم به زهرا جان خودم:

        تو مثل راز پاييزي و من مثل رنگ زمستانم

     چگونه دل اسيرت شد قسم به شب نمي دانم


 
    تو مثل شمعداني ها پر از رازي و زيبايي 
 
  تو درياي تريني آبي و آرام و بي پايان 


 
 تو مثل آسماني مهربان و آبي و شفاف 
 
و من در آرزوي قطره هاي پاك بارانم

 

    تو مثل مرز احساسي قشنگ و دور و نامعلوم
 
      تو دنياي مني بي انتها و ساكت و سرشار

 

نوشته شده در جمعه سیزدهم مهر 1386ساعت 6:34 توسط نسرین| |

 اول از همه مي خواستم حلول ماه مبارک رمضان را به همه دوستان عزیزم تبريک بگم واز 

خدا بخواهیم که توانايي انجام اعمال و عبادت را به ما عنايت کند و بعد مهمتر از همه قبول شدن

دوست عزیزم شقايق جون را در دانشگاه روزانه تبريک بگم . ان شاء الله که در تمام مراحل

زندگيت موفق وپیروز باشي

نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم شهریور 1386ساعت 21:45 توسط نسرین| |

 

شقايق جون من هم موفقيتت را در اين مرحله ي

زندگي تبريك میگم . اميدوارم هميشه شاد و موفق

باشي

نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم مرداد 1386ساعت 7:22 توسط نسرین| |

جاده یعنی غربت .

باد ٬ آواز ٬ مسافر ٬ و کمی میل به خواب .

شاخ پیچک ٬ و رسیدن ٬ و حیاط .

من ٬ و دلتنگ ٬ و این شیشه ی خیس .

می نویسم ٬ و فضا .

می نویسم ٬ و دو دیوار ٬ و چندین گنجشک .

یک نفر دلتنگ است .

یک نفر می بافد .

یک نفر می شمارد .

یک نفر می خواند .

زندگی یعنی : یک سار پرید .

از چه دلتنگ شدی ؟

دلخوشی ها کم نیست : مثلا این خورشید ٬

کودک پس فردا ٬

کفتر آن هفته .

یک نفر دیشب مرد

و هنوز ٬ نان گندم خوب است .

و هنوز آب می ریزد پایین ٬ اسب ها می نوشند .

قطره ها در جریان ٬

برف بر دوش سکوت

و زمان روی ستون فقرات گل یاس .

نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم مرداد 1386ساعت 7:7 توسط نسرین| |

دو دوست از شهری به شهر دیگر سفر می کردند در طول سفر یکی از آنان در رودخانه افتاد .

 

دیگری در آب پرید و او را از غرق شد ن نجات داد دوستی که چیزی نمانده بود غرق شود

 

خدمتکارش را وا داشت تا روی سنگی حک کند مسافر !

 

در این مکان" نجیب " زندگی اش را به خطر انداخت تا جان دوستش موسی را نجات دهد .

 

دو دوست به راه خود ادامه دادند در راه بازگشت در کنار همان رودخانه نشستند و به گفت و گو

 

پرداختند .

 

در حین صحبت میان آن دو اختلاف نظر منجر به بحث شد حرف هایی رد و بدل شد دوستی که

 

در حال غرق شدن بود از منجی خود سیلی خورد . او بساط خو د را بر چید چوبی بر داشت و با

 

آن روز ماسه ها نوشت مسافر !

 

در این مکان مجیب در خلال مشاجره پیش پا افتاده قلب دوستش موسی را شکست . یکی از

 

خدمتکاران موسی پرسید چرا داستان دلیری دوستت را بر سنگ حک کردی و داستان بی

 

رحمی او را بر ماسه ها نوشتی .

 

موسی جواب داد : من همیشه خاطر ه لحظه ای را که دوستم نجیب جان من را از خطر نجات داد

 

گرامی می دارم اما همیشه در مورد لطمه ای که به روح من وارد کرد امیدوارم حتی قبل از

 

اینکه این کلمات از روی ماسه ها محو شوند او را ببخشم !!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386ساعت 8:14 توسط نسرین| |

 

مژده ای دل که دگر باد صبا باز آمد               هدهد خوش خبراز ملک سبا باز آمد

                              **************************************

پنجره هاي بسته را برايم باز کنيد

اين روح به پرواز آمده

دروازه ها را ببنديد

که يار رميده باز آمده

سلام شقایق جوووون

شقایق جوووونم تولدت مبارک انشاءالله که بهترین خوشی ها وموفقیت ها وخاطرات را تو این سال داشته باشی

***********************************************************


این را هم تقدیم می کنم به عزیزان همیشه در قلبم شقایق ساحل زهرا اشرف:

من دلم ميخواهد خانه اي داشته باشم پر دوست كنج هر ديوارش دوستانم بنشينند آرام گل بگو گل

بشنو هر كسي ميخواهد وارد خانه پر مهر و صفامان گردد شرط وارد گشتن شستشوي دلهاست

شرط آن داشتن يك دل بي رنگ و رياست بر درش برگ گلي ميكوبم و به يادش با قلم سبز بهار

مينويسم اي دوست خانه دوستي ما اينجاست.

 

نوشته شده در سه شنبه دوم مرداد 1386ساعت 12:15 توسط نسرین| |

رسيد مژده که آمد بهار وسبزه دميد  

                                         وظيفه گر برسد مصرفش گل است ونبيد

 

سلام ساحل جوووونم قدوم نو رسیده مبارک

 عزیزم تولدت مبارک کاش میشد حضوری بهت بگم ولی ولی.....

 

چه لطیف است حس آغازی دوباره،

و چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آغاز تنفس...

و چه اندازه عجیب است ، روز ابتدای بودن!

و چه اندازه شیرین است امروز...

روز میلاد...

روز تو!

روزی که تو آغاز شدی!

 

نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم خرداد 1386ساعت 5:39 توسط نسرین| |

سلام به دوستان عزيز م(شقايق و ساحل و زهرا) .دلم واسه همتون تنگ شده .اين مطلب را براي شما نوشتم با دقت بخونيد وعمل کنيد از جمله براي کنکورتون..

 روزي از روزها گروهي از قورباغه هاي کوچيک تصميم گرفتند که با هم مسابقه ي دو بدند.هدف مسابقه رسيدن به نوک يک برج خيلي بلند بود.
جمعيت زيادي براي ديدن مسابقه و تشويق قورباغه ها جمع شده بودند...
و مسابقه شروع شد....
راستش, کسي توي جمعيت باور نداشت که قورباغه هاي به اين کوچيکي بتوانند به نوک برج برسند.شما مي تونستيد جمله هايي مثل اينها را بشنويد:
"اوه,عجب کار مشکلي!!"
اونها هيچ وقت به نوک برج نمي رسند."
"هيچ شانسي براي موفقيتشون نيست.برج خيلي بلند ه!"
قورباغه هاي کوچيک يکي يکي شروع به افتادن کردند...
بجز بعضي که هنوز با حرارت داشتند بالا وبالاتر مي رفتند...
جمعيت هنوز ادامه مي داد,"خيلي مشکله!!!هيچ کس موفق نمي شه!"
و تعداد بيشتري از قورباغه ها خسته مي شدند و از ادامه دادن منصرف ...
ولي فقط يکي به رفتن ادامه داد بالا, بالا و باز هم بالاتر....
اين يکي نمي خواست منصرف بشه!
بالاخره بقيه ازادامه ي بالا رفتن منصرف شدند.به جز اون قورباغه کوچولو که بعد از تلاش زياد تنها کسي بود که به نوک رسيد!
بقيه ي قورباغه ها مشتاقانه مي خواستند بدانند او چگونه اين کا ر رو انجام داده؟
اونا ازش پرسيدند که چطور قدرت رسيدن به نوک برج و موفق شدن رو پيدا کرده؟
و مشخص شد که...
برنده ي مسابقه کر بوده!!!
 
نتيجه ي اخلا قي اين داستان را می تونید حدس بزنید یا نه؟؟؟

اینه که:
هيچ وقت به جملات منفي و مأيوس کننده ي ديگران گوش نديد... چون اونا زيبا ترين رويا ها و آرزوهاي شما رو ازتون مي گيرند--چيز هايي که از ته دلتون آرزوشون رو داريد!
هيشه به قدرت کلمات فکر کنيد.

چون هر چيزي که مي خونيد يا ميشنويد روي اعمال شما تأثير ميگذاره هميشه.... مثبت فکر کنيد!
و بالاتر از اون کر بشيد هر وقت کسي خواست به شما  بگه که به آرزوهاتون نخواهيد
و هيشه باور داشته باشيد:
من همراه خداي خودم همه کار مي تونيم بکنيم.پس به خدا توکل کنید.

نوشته شده در جمعه یازدهم خرداد 1386ساعت 6:23 توسط نسرین| |

آرش! میدونی؟

می دونی چقدر دوستت دارم؟

کوچولو که بودم ،فقط بلد بودم تا ۱۰ بشمرم، یعنی نهایت

هر چیزی ۱۰ تا بود...

از بابا بستنی می خواستم۱۰ تا

مامانو ۱۰ تا دوست داشتم.

خلاصه ته دنیا همین ۱۰ تا بود واین ۱۰ تا خیلی قشنگ بود

ولی حالا...

نمی دونم ته دنیا چقدره! نهایت دوست داشتن چندتاست؟

اما می خوام بگم دوستت دارم ،می دونی چقدر؟

به اندازه ی همون ۱۰تای بچگی که از یک دنیا خیلی بیشتره

خدایا دیگه تحمل ندارم اصلا چرا من نمی میرم؟؟؟؟؟چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟از همه خستم..........

نوشته شده در پنجشنبه سی ام فروردین 1386ساعت 8:48 توسط نسرین| |

سلام بچه ها...خوبید

ساحل و زهرا معلوم هست کجائید؟؟؟بابا بیچاره شقایق چه قدر این وبلاگو آپ کنه... البته ساحل همون بهتر که آپ نکنه شقایق توام باحال نمی نویسی ولی زهرا جونم اگه ننویسه این وبلاگ اصلا صفایی نداره....درست می گم بچه ها؟؟؟؟

نوشته شده در دوشنبه بیستم فروردین 1386ساعت 5:4 توسط نسرین| |

            

 

 سلام به دوستان گلم

من هم سال نو را به همه به خصوص دوستان گلم(شقايق ساحل زهرا

واشرف) تبريک ميگم اميدوارم که سال خوب وخوشي توام با موفقيت داشته

باشيد وبه آرزو هاتون برسيد

در ضمن دعا کنيم که ان شاالله سال ظهور آقا امام زمان باشه.

نوشته شده در جمعه سوم فروردین 1386ساعت 8:22 توسط نسرین| |

باز ای باران ببار
بر تمام لحظه های بی بهار
بر تمام لحظه های خشک خشک
بر تمام لحظه های بی قرار

باز ای باران ببار
بر تمام پیکرم موی سرم
بر تمام شعر های دفترم
بر تمام واژه های انتظار

باز ای باران ببار
بر تمام صفحه های زندگیم
بر طلوع اولین دلدادگیم
بر تمام خاطرات تلخ و تار

باز ای باران ببار
غصه های صبح فردا را بشوی
تشنگی ها خستگی ها را بشوی
باز ای باران ببار
...

نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اسفند 1385ساعت 7:51 توسط نسرین| |

هنوز هم وقتی

هنوز هم وقتی قلب شیشه ای احساسم را با سنگ نا مهربانیها می شکنند.......

شمع آرزو هایم را با جرقه اشک روشن می کنم و در اقیانوس ژرف خیال سوار بر زورق

اندیشه تا فراسوی دشت آرزوها سفر می کنم.

راستی چه خوب بود اگر من هم بالهائی به سپیدی نور و به لطافت پر پروانه داشتم در این

صورت تا آبی آسمان عشق تا سرزمین کبوتران عاشق آنجا که کینه و ریا جواز ورود

ندارد چرخ می زدم آنجا که پلاک خانه دلها عشق است.

  

نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اسفند 1385ساعت 5:50 توسط نسرین| |

سلام دوستاي گلم
دست همگي تون درد نکنه وقتي وبلاگ رو مي خونم دلم شاد مي شه و شماها را در کنارم حس مي کنم .

آموخته ام كه...


بهترين كلاس درس دنيا محضر بزرگترهاست

 
آموخته ام كه...

وقتي سعي مي كني عملي را تلافي كرده و حسابت را با ديگري صاف كني،

تنها به او اجازه مي دهي بيشتر تو را برنجاند.

 
آموخته ام كه...

هيچ كس كامل نيست مگر اينكه در دام عشق او اسير شوي.

 
آموخته ام كه...

هر چه زمان كمتري داشته باشم ، كارهاي بيشتري انجام مي دهم.


آموخته ام كه...

اگر يك نفر به من بگويد ،“ تو روز مرا ساخته اي” روز مرا ساخته است

 
آموخته ام كه...

وقتي ، به هيچ طريقي قادر نيستم كمك كنم ، مي توانم براي او دعا كنم


آموخته ام كه...

هر چقدر آدمي نسبت به جبر زمانه اش جدي باشد ، اما هميشه نياز به دوستي

دارد كه بتواند بدون تكلف و ساده لوحانه با او بر خورد كند.

 
آموخته ام كه...

گاهي اوقات همه ان چيزي كه انسان نياز دارد ،
 
که دستي براي گرفتن و قلبي

براي درك شدن است.


آموخته ام كه...

بايد شكر گزار باشيم كه خداوند هر انچه را كه از او مي طلبيم ، به ما نمي دهد

 
آموخته ام كه...

زير ظاهر سر سخت هر انساني فردي نهفته ، كه خواهان تمجيد و دوست

داشتن است.


آموخته ام كه...

زندگي سخت است اما من سخت ترم.

 
آموخته ام كه...

وقتي در بندر غم لنگر مي اندازي ، شادي در جاي ديگر شناور است.

 
آموخته ام كه...

همه خواهان آنند كه در اوج قله زندگي كنند ، اما همه شاديها و پيشرفتها

زماني رخ مي دهند كه در حال صعود به سوي آن هستي.

 
آموخته ام كه...

پند دهي فقط در دو برهه از زمان جايز است ، زماني كه از تو خواسته مي شود

و هنگامي كه خطري زندگي كسي را تهديد مي كند.
نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اسفند 1385ساعت 5:59 توسط نسرین| |

سلام بچه ها چه طورید؟؟
بچه ها چرا همه اش جمله ها و حرفهای دردناک نوشتید من تازه الان  وبلاگ رو دیدم از یک نظر خوشحال بودم که دیدم همه تون هستید و زود زود آپ کردید از یک نظر ناراحت وغمگین به خاطر دلاتون که اینقدر لطیف و نازکه..
کاش من هم می تونستم از احساساتم بگم از دل تنگی هام ودوری مون بگم ولی همین که شما گفتید من از خودمو یادم رفت ولی بچه ها بیایید لااقل تو وبلاگمون بخندیم شاد باشیم ونگذاریم روزگار به ما بخندد بلکه ما به اون بخندیم.
حالا بخند....
نوشته شده در پنجشنبه دهم اسفند 1385ساعت 7:2 توسط نسرین| |

سلام دوستای گلم

معذرت می خواهم که اذیتتون می کنم ولی شما که آپ کنید مثل این که من کردم .فقط میگم دوستون دارم خیلی زیاد.

     آسمون....

     خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ...


      به كسي توجه نمي كنه ...  از كسي خجالت نمي كشه 
 

      مي باره و مي باره ... اينقدر مي باره تا آبي شه ...  ‌آفتابي شه ...

 
      کاش مي شد مثل آسمون بود
 

      كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي بشي...
 

      بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده .

 

نوشته شده در سه شنبه هشتم اسفند 1385ساعت 4:49 توسط نسرین| |

سلام به همگی دوستان

یه سلام بخصوص وخسته نباشی به دوست عزیزم ..... (شقایق) دستت درد نکنه .دقیقه به دقیقه هم که شده آپ کن .

       امشب که دلم با آسماني گرفته و چشمانم با ابر هاي بهاري رقابت مي کنند . تو 
       را پيش روي خود مي بينم  و به دنبال صاعقه ياحتي جرقه اي مي گردم تا بغضي را
       که در دلم سنگيني مي کند را خالي کرده و سبک شوم.
       نمي دانم آيااين شبهاي گرفته با ابر هاي سياه تنهايي به پايان خواهد رسيد و
       آياخورشيد ازپشت آن ابرها رخ زيباي خود را خواهد نماياند و آيا تا آن روز اشکهايم
       براي چشمانم سويي براي نگرسيتن رخ زيباي تو خواهند گذاشت؟ وآيا دوباره
       مي توانم رنگين کمان را در فراز آسمان دل بنگرم؟

 

نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم بهمن 1385ساعت 6:12 توسط نسرین| |

با سلام خدمت همه ي شما بخصوص دوستان عزيزتر از جانم(شقايق و ساحل و زهرا و اشرف)
اميدوارم که حال همتون خووووب باشه.
خدا فقط ميدونه که دلم چقدر واسه همتون تنگ شده.انگار اين چند روزه واسه من يک سال گذشته.
دلم واسه حرفامون .خونه ي تميزمون .خنده هامون . شيطوني کردنامون . کم آوردن بعضي يامون . تلافي کردنامون و در کل و خلاصه کارهاي قشنگ خودم خيلي خيلي تنگ شده.
ديديد باز هم کم آورديد نه هاهاهاها.........

تقديم به شما دوستان گلم:

اگر چشم هاي گريانم نشاني از تنهايي نيست                                     
                                            اگر قلب شکسته ام نشاني از تنهايي نيست
ا

گر حال پريشانم نشاني از تنهايي نيست  
                                        اگر بي کس بودنم نشاني از تنهايي نيست

اگر بي صدا بودنم نشاني از تنهايي نيست
                                        اگر فراري بودنم نشاني از تنهايي نيست

اگر بي قرار بودنم نشاني از تنهايي نيست
                                         اگر عاشق بودنم نشاني از تنهايي نيست

اگر ساکت بودنم نشاني از تنهايي نيست
                                         اگر پر درد بودنم نشاني از تنهايي نيست

پس بدان اگر تمام اين لحظه ها نشاني از تنهايي ندارند
                                                    به خاطر اينه که شما ها را در کنارم حس ميکنم

 

نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385ساعت 6:17 توسط نسرین| |

اول از همه سلام به همه شماها.شنبه امتحان آمار داريم اما زياد نخوندم تصميم گرفتم بيام وبلاگ رو آپ کنم .ميخوام يه داستان براتون تعريف کنم اميدوارم خوشتون بياد.
روزي جواني وسط شهري ايستاده بود و ادعا مي کرد که زيباترين قلب را در تمام آن منطقه دارد . جمعيت زيادي جمع شدند . قلب او کاملا سالم بود و هيچ خدشه اي بر آن وارد نشده بود . پس همه تصديق کردند که قلب او به راستي زيباترين قلبي است که تا کنون ديده اند . مردجوان , در کمال افتخار , با صدايي بلندتر به تعريف از قلب خود پرداخت . ناگهان پيرمردي جلوي جمعيت آمد و گفت :" اما قلب تو به زيبايي قلب من نيست ."
مرد جوان و بقيه جمعيت به قلب پيرمرد نگاه کردند . قلب او با قدرت تمام مي تپيد . اما پر از زخم بود . قسمتهايي از قلب برداشته شده و تکه هايي جايگزين آنها شده بود. اما آنها به درستي جاهاي خالي را پر نکرده بودند و گوشه هاي دندانه دندانه در قلب او ديده مي شد . در بعضي از نقاط شيارهاي عميقي وجود داشت که هيچ تکه اي آنها را پر نکرده بود . مردم با نگاهي خيره به او مي نگريستند و با خود فکر مي کردند که اين پيرمرد چطور ادعا مي کند که قلب زيباتري دارد .
مرد جوان به قلب پيرمرد اشاره کرد و خنديد و گفت :" تو حتما شوخي مي کني .. قلبت را با قلب من مقايسه کن . قلب تو تنها مشتي زخم و خراش و بريدگي است ." پيرمرد گفت :
" درست است , قلب تو سالم به نظر مي آيد , اما من هرگز قلبم را با تو عوض نمي کنم . مي داني هر زخمي نشانه انساني است که من عشقم را به او داده ام . من بخشي از قلبم را جداکرده ام و به او بخشيده ام . گاهي او هم بخشي از قلب خود را به من داده است که به جاي آن که بخشيده شده قرار داده ام . اما چون اين دو عين هم نبوده اند , گوشه هايي دندانه دندانه در قلبم دارم که برايم عزيزند , چرا که ياد آور عشق ميان دو انسان هستند . بعضي وقتها بخشي از قلبم را به کساني بخشيده ام , اما آنها چيزي از قلب خود به من نداده اند . اينها همين شيارهاي عميق هستند . گرچه درد آورند اما ياد آور عشقي هستند که داشته ام . اميدوارم که آنها هم روزي باز گردند و اين شيارهاي عميق را با قطعه اي که من  در انتظارش بوده ام پر کنند . پس حالا مي بيني که زيبايي واقعي چيست ؟؟"
مرد جوان بي هيچ سخني ايستاد . در حالي که اشک از گونه هايش سرازير مي شد به سمت پير مرد رفت . از قلب جوان و سالم خود قطعه اي بيرون آورد و با دستهاي لرزان به پيرمرد تقديم کرد . پير مرد آن را گرفت و در قلبش جاي داد و بخشي از قلب پير و زخمي خود را در جاي زخم قلب مرد جوان گذاشت .
مرد جوان به قلبش نگاه کرد . ديگر سالم نبود اما از هميشه زيباتر بود . زيرا که عشق از قلب پيرمرد به قلب او نفوذ کرده بود.
خب چه طور بود ؟؟؟ شماها از کدوم دسته ايد؟ترجيح ميديد که قلب سالم داشته باشيد يا قلب زيبا؟
در پایان از خدای برزگ می خواهم که قلبی سالم اما پاک. وسیع .مهربون.حق پذیرو روشن به ما عنایت کند.
نوشته شده در جمعه هفدهم آذر 1385ساعت 4:43 توسط نسرین| |

اول از همه می خواهم از دوستان عزیز ودوست داشتنی ام به خصوص ........شقایق جوووون که افتخار دادند که در این وبلاگ با آنها باشم خیلی خیلی تشکرکنم .در اولین ورودام به این وبلاگ بهتر دیدم که یادی از آشنای همیشه همراهمان کنم و از ایشان طلب مغفرت و کامیابی کنم از جمله برای خودمان( چهار پایه ها).

براي معبود يکتا :

...اي آشناي هر غريبه در کوچه پس کوچه هاي غربت زندگي .اي آرامش دهنده قلبهاي طوفان زده .
اي خدايي که همه دلها به نام تو آغاز مي شود و همه عشقها از نگاه تو سرچشمه مي گيرد.
اي خدايي که واژه ها را آفريدي و به درختان توفيق دادي که مداد بشوند و به کاغذها همنشيني با شعر ها را عطا فرمودي.
اي خدايي که براي خوشبختي درياها باران را دمادم فرو فرستادي و به خاطر گل روي خورشيد به کوه ها گفتي هرگز راه نرون.
اي خدايي که همه آلاله ها تو را مي خوانند و همه جاده ها دوست دارند به تو ختم شوند.
اي معبود :
مهربانم :
اي تنها واژه اي که براي نوشتن هرگز تکراري نبوده اي .
تنها تو را مي خوانم و تنها به تو پناه مي برم و در هنگاميکه سختيها و دردهايم سر به ساحل سينه ام ميکوبند تا رخ بنمايند - تنها با تو خلوت مي کنم .
... و چقدر زيباست گريستن در خلوت مطلق.خلوتيکه فقط تو باشي و قلب مالامال از درد و  گناهم .
مهربانا - دستهاي التماسم را باز با مهربانيت بگير , دلم را مالامال از عشق آينه ها کن و ابرهاي مسافر را به سوي باغچه ام بفرست و از زمين خاکي آغشته به ناپاکيها بلندم کن تا عاشقانه به سويت بشتابم .

نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1385ساعت 10:54 توسط نسرین| |


Design By : Night Skin