دختران خوابگاه
9/9/99
الهي که شفا پيدا کني تو نمي دونم چرا آخر شدم...........شقايق خودت كه مي دوني چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟البته تو وبلاگ وگرنه من كه همون اول بهت گفتم . تبريك ميگم آخه اين تو بودي كه هميشه مي گفتي رنج تفاوتي است ميان آنچه هست و آنچه تو مي خواهي باشد و اين ها همه حق توست...... شقايق جون من هم موفقيتت را در اين مرحله ي زندگي تبريك میگم . اميدوارم هميشه شاد و موفق باشي جاده یعنی غربت . باد ٬ آواز ٬ مسافر ٬ و کمی میل به خواب . شاخ پیچک ٬ و رسیدن ٬ و حیاط . من ٬ و دلتنگ ٬ و این شیشه ی خیس . می نویسم ٬ و فضا . می نویسم ٬ و دو دیوار ٬ و چندین گنجشک . یک نفر دلتنگ است . یک نفر می بافد . یک نفر می شمارد . یک نفر می خواند . زندگی یعنی : یک سار پرید . از چه دلتنگ شدی ؟ دلخوشی ها کم نیست : مثلا این خورشید ٬ کودک پس فردا ٬ کفتر آن هفته . یک نفر دیشب مرد و هنوز ٬ نان گندم خوب است . و هنوز آب می ریزد پایین ٬ اسب ها می نوشند . قطره ها در جریان ٬ برف بر دوش سکوت و زمان روی ستون فقرات گل یاس . آره.... دو دوست از شهری به شهر دیگر سفر می کردند در طول سفر یکی از آنان در رودخانه افتاد . دیگری در آب پرید و او را از غرق شد ن نجات داد دوستی که چیزی نمانده بود غرق شود خدمتکارش را وا داشت تا روی سنگی حک کند مسافر ! در این مکان" نجیب " زندگی اش را به خطر انداخت تا جان دوستش موسی را نجات دهد . دو دوست به راه خود ادامه دادند در راه بازگشت در کنار همان رودخانه نشستند و به گفت و گو پرداختند . در حین صحبت میان آن دو اختلاف نظر منجر به بحث شد حرف هایی رد و بدل شد دوستی که در حال غرق شدن بود از منجی خود سیلی خورد . او بساط خو د را بر چید چوبی بر داشت و با آن روز ماسه ها نوشت مسافر ! در این مکان مجیب در خلال مشاجره پیش پا افتاده قلب دوستش موسی را شکست . یکی از خدمتکاران موسی پرسید چرا داستان دلیری دوستت را بر سنگ حک کردی و داستان بی رحمی او را بر ماسه ها نوشتی . موسی جواب داد : من همیشه خاطر ه لحظه ای را که دوستم نجیب جان من را از خطر نجات داد گرامی می دارم اما همیشه در مورد لطمه ای که به روح من وارد کرد امیدوارم حتی قبل از اینکه این کلمات از روی ماسه ها محو شوند او را ببخشم !!!!!!!!!!!!!!!! ديروز ... باز باران با ترانه با گوهرهاي فراوان مي خورد بر بام خانه ... و اما امروز.... باز باران بي ترانه... باز باران با تمام بي کسي هاي شبانه... مي خورد بر مرد تنها ...مي چکد بر فرش خانه... باز مي آيد صداي چک چک غم... باز ماتم من به پشت شيشه ي تنهايي افتاده... نمي دانم...نمي فهمم کجاي قطره هاي بي کسي زيباست؟... نمي فهمم, چرا مردم نمي فهمند که ان کودک... که زير ضربه شلاق باران، سخت مي لرزد... کجاي ذلتش زيباست؟ شکنجه بيشتر از اين که پيش چشم خودت کسي که سهم تو باشد به ديگران برسد چه ميکني؟اگر او را خواستي يک عمر به راحتي کسي از راه ناگهان برسد رها کني برود از دلت جدا باشد به آنکه دوست ترش داشته به آن برسد رها کني که بروند و دو تا پرنده شوند خبر به دورترين نقطه جهان برسد گلايه اي نکني بغض خويش را بخوري که هق هق تو مبادا به گوششان برسد خدا کند که...نه!نفرين نميکنم که مباد به او-که عاشقش بوده ام-زيان برسد خدا کند که فقط اين عشق از سرم برود خدا کند که فقط زود آن زمان برسد تو جوانه میزنی................. هيچ وقت نقاش خوبي نخواهم شد! امشب دلي كشيدم شبيه نيمه سيبي كه به خاطر لرزش دستانم در زير آواري از رنگها ناپديد ماند. عاشقی رو دوست دارم با تموم بی قراریش من میخوام اشکو بفهمم وقتی از چشام میریزه تنهایی گرچه کشنده است واسه من خیلی عزیزه تو کتاب نوشته عاشق خیلی تنها خیلی خسته است جای بارون بهاری روی چترای شکسته است اما من میگم یه عاشق همه ی دنیا رو داره همه چترا رو باید بست وقتی آسمون میباره هيچ چيز نمي توني فرار كني...به هيچ وجه نمي شه دلتو،قلبتو به آنچه هست و آنچه تو مي خواهي باشد قانع كني...چون انگار اونا خودشون يه آدمه جداييند.....گاهي همه چيز برعكس مي شه...آخه اگه اينجوري نبود كه اين دنيا نمي گذشت.....بعضي ها همين جوري از رندگي لذت مي برند....بعضي ها اگه كنار يكي باشند و بعضي ها هم با اميد در كنار كسي بودن.....اما حقيقت چيه، نمي دوني؟سردرگميت روز به روز داره بيشتر ميشه....ديگه حتي ازدفتر خاطراتت هم خجالت مي كشي!!! نمی دانم چه در سـر دارم امشب زدم دیـگـر بـه سـیـم آخـر امشب یـکـی گـویـد سـراپـا عــیـب دارم یـکـی گـویـد زبان از غیب دارم نمی دانم چه هستم، هر چه هستم قـلـم چـون تیغ می لغزد به دستم ز آهـم صـدهـزاران نـالـه خـیـزد بـیـابـان، در بـیـابـان لالـه خـیزد ز مــوج نــالــه ام عــرش الـهـی شود در بحر هیرت همچو ماهی اگـر آهـی کـشـم طـوفـان بـر آیـد امـان از آتـشـی کـز جـان بـرآیـد بــســوزانـد زمـیـن و آسـمـان را نـگـه دارد تـکــاپــوی زمـان ر ا در سايه نقاب غم انگيز زندگي مخفي نموده ايد گاهي به اين حقيقت ياس آور انديشه مي کنيد که زنده هاي امروزي چيزي بجز تفاله يک زنده نيستند؟ ولادت حضرت علی (ع) را به همه مسلمین جهان تبریگ میگم زندانی است در برابرم زنجیرهای نامریی بر پاهایم و اسارت رخته بر تنم من در بدترین دقایق هستی عمر میسپارم بر تیغ دهر شب را، روز را كجا گذاشته اي مرا دست هايم رابه كدامين گناه بسته اي اين زنجيرها كي رهايم مي كنند........ با اين روزايي كه هر كدوم قد يه سالند زندوني بودن خيلي سخته ..... نذار دوباره بشکنم نذار تو این غروب تلخ از همه چی دل بکنم نذار صدای قدمات سکوت شب رو بشکنه که این سکوت لعنتی قشنگترین حرف منه مخصوص زهرا عزیزم که همیشه تو قلبمه ...... راستي نسرين واقعا شرمنده...تا ساعت 1:45 خواب بودم...شرمنده بخدا... مژده ای دل که دگر باد صبا باز آمد هدهد خوش خبراز ملک سبا باز آمد ************************************** پنجره هاي بسته را برايم باز کنيد اين روح به پرواز آمده دروازه ها را ببنديد که يار رميده باز آمده سلام شقایق جوووون شقایق جوووونم تولدت مبارک انشاءالله که بهترین خوشی ها وموفقیت ها وخاطرات را تو این سال داشته باشی *********************************************************** بشنو هر كسي ميخواهد وارد خانه پر مهر و صفامان گردد شرط وارد گشتن شستشوي دلهاست شرط آن داشتن يك دل بي رنگ و رياست بر درش برگ گلي ميكوبم و به يادش با قلم سبز بهار مينويسم اي دوست خانه دوستي ما اينجاست. تولد يه بهانست... تا فراموش نكني آمدنت را......
آقا تولده.....كسي نياد تو مجلس خودمونيه دوم مرداد شد و تولد عزيز 20 ساله خودم......شقايقم تولدت مبارك......ايشاا... امروز همونطوري بگذره كه تو دلت مي خواد.......... همچون بذر زاده شده ای ؛ میتوانی همان بذر بمانی و بمیری ! اما .......... میتوانی گل باشی و بشکفی ! میتوانی درخت باشی و رشد کنی و ببالی ....مي تواني خود شقايق شوي.......
تماشايی ترين تصوير دنيا می شوی گاهی شقایق جونم تولدت مبارک عزیزم.....آقا همتون رفتین تو 20 هااااااااااااااااااااااااا فقط ما جوون موندیم ..... اینا همش مال شقایق گلمه هاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا .... دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
واسه دردات دوا پيدا کني تو
تو اين دنيا که بي وفايي رسمه
رفيق با وفا پيدا کني تو
عمرا تموم دنيا رو بگردي
مثه من عاشقي پيدا کني تو
نرو افسانه ي من ناتمومه
بدون اگه بري کارم تمومه
بهت گفتم بيا دنياي من باش
کنارت حتي مردن آرزومه
شنيدم تو دلت انگار مي گفتي
که عاشقي کجاست؟وفا کدومه؟
مي خوام به سردي شبهام بخندم
مي خوام به پوچي فردام بخندم
...
..
شقایق جونم تبریک میگم عزیزم
من سکوتم را
از اوراق سپيد آموخته ام.
آيا سکوت
روشن ترين واژه ها نيست؟
هميشه در خلوت
مرگ را مجسم ديده ام
آيا مرگ
خونسردترين واژه ها نيست؟
تا چشم گشودم
از چشم زندگي افتادم.
شبي-شايد امشب-
زير نور يک واژه خواهم نشست
نام معشوقه ام را
بر حواس پنجگانه ام
خال خواهم کوفت.
و هم زمان
پايين آخرين برگ خاطراتم
خواهم نوشت:
پايان.
با صميميت غم
در اتاقي که پر از تنهايي ست
و من از پنجره اش بيرون را مي نگرم
همه جا آرام است
رهگذرها همگي خوشبختند
رهگذرها چه سبک مي گذرند
و چه آسوده به من مي نگرند
نه غم ياد کسي نه به دل سايه مِهر عبثي
روزهايم واژه تنهايي من
چه غمگين مي گذرند
همه جا اندوه است
همه جا سايه يک تنهايي مي رقصد....
.... عیدتون مبارک......
چه باشکوه...آقا شايد من اين وبلاگ رو اشتباه اومدم....
بابا اصن دارم خجالت مي کشم ...
دست همتون درد نکنه مخصوصا زهرا ....واقعا رفیق شفیق به این میگن هاااااا......زهرا منم تو را اندازه ی تموم دنیا دوست دارم شعرتم خیلی قشنگ بود من واقعا از تو ممنون هستم ......خیلی دلم برات تنگ شده زهرا جوووووونم 
.....( راستی هدیتم به دستم رسید مرسی عزیزم)
آقا اينا رو خوندم باورتون مي شه هيجاني شدم ...
انرژي گرفتم...
اين همه انرژي و هيجان رو چطور تخليه کنم...
واي خيلي خيلي خيلي ...error!
خوشحال شدم...
دوستتتتتتتتتتتتتتون دارم...
این را هم تقدیم می کنم به عزیزان همیشه در قلبم شقایق ساحل زهرا اشرف:
من دلم ميخواهد خانه اي داشته باشم پر دوست كنج هر ديوارش دوستانم بنشينند آرام گل بگو گل
.......... ولی به روي خودتون نياريد...چيرو؟
... همينو ديگه... همين كه خدا براي اولين بار اشتباه كرد و اين شقايقو خلق كرد
....ديگه چه ميشه كرد ديگه
...........
که پنهان می شوی گاهی و پيدا می شوی گاهی
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
| Design By : Night Skin |
نفر دوم ساحل شوخ طبع و باحال 22 ساله عاشق معده گاو و رنگ مشکي هستش
نفر سوم شقايق بي احساس و خشن 22 ساله عاشق کله پاچه با ليموترش و رنگ مشکي هستش
نفر چهارم زهراي شاعر ما با احساساتش 22 ساله عاشق قورمه سبزي و رنگ مشکي يا آبي هستش.
و هممون فارغ التحصيل شديم و مي خوايم از طريق اين وبلاگ با هم در تماس باشيم.
و در آخر ساحل مجنون و زهرای لیلی
و شقایق و نسرین....
Authors