سلام به ساحل و زهراي عزيز.
ساحل حالا فردا نياي بگي من فکر کردم اينو زهرا نوشته آخه نه تو آي کيوت خيلي بالاس من براي اين ميگم. امان از دست اين ساحل و زهرا مخصوصا ساعت دونيم سه شب ساحل و زهرا بالا سر من  و من و باز  ساحل و زهرا با خنده هاي شيطانيشون.
و بچه هااينم عکس خودمون سه تا که فقط بلديم مسخره کنيم همديگرو و بخنديم.

                                                                                           
راستي زهرا منظورت تقدیم به باران و خورشید قلب خودم من بودم دیگه!!! خب ديگه بچه هاي عزيز منم خيلي حالم خوبه نمي خواد نگران من باشيد .راستي بچه ها با عرض تا سف باز داره وقتتون مثل هميشه تموم مي شه اگه خواستيد بازم براتون از اين سخنان گرانبها و گوهر بار و حرفهايي رو بزنم که مسير زندگيتون مثل همين حرفاي فوق العاده زيبا عوض بشه از طريق منشيم وقت بگيريد.سعي خودمو ميکنم که براتون دو کلمه بنويسم.
راستي زهرا گردنم چي بووووووووووود؟ 
تو خوابگاه ميبينمتون باي باي  
راستي بچه ها به خاطر دوري از من گريه و زاري نکنينا خودتونم نزنين به در و ديوار  شما تا عصر يکشنبه به ديدار من نايل خواهيد شد.به اميد آن روز
حالا اين هم يه شعر زيبا که خودم خيلي دوسش دارم تقديم به ساحل و زهراي عزيز
دوباره دل هواي با تو بودن کرده(ساحل و زهرا)نگو اين دل دوريه عشقتو باور کرده
دل من خسته از اين دست به دعاها بردن همه ي آرزوهام با رفتن تو مردن
حالا من يه آرزو دارم تو سينه که دوباره چشم من تو رو ببينه(از طرف ساحل و زهر ا به شقايق)
واسه پيدا کردنت تن به دل صحرا مي دم آخه تو رنگ چشات(چشاي زهرا) هيبت دنيا رو ديدم
توي 7 تا آسمون تو تک ستاره ي مني به خدا ناز دو چشماتو (چشاي ساحل) به دنيا نمي دم.
____________________________________________
حالا از اين مسخره بازيا بگذريم فقط تا 7 ماه ديگه(بدون تابستون)همديگرو تحمل مي کنيم بعد هم از شر همديگه راحت مي شيم.
آآآآآآآآآآآآآآآآآه بعدش به ياد اين روزايي مي افتم که من به شما دو تا مي گفتم ساحل و زهرا امشب مي خوابينا  و ساحل مي گفت :نه ما بيدار مي مونيم...آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآه سعي هاي من در عصبا ني کردن زهرا که يه داد سر ما بکشه  رو خواهم برد به گور ولي سعي خودمو مي کنم...آخييييييييييي سال ديگه اين موقعه من يادم مي فته بهLIZARD عزيز به اون مسخره بازي هاش و به حرفاي زهرا که همش بلده بگهZARFIYAT و READING  هر چند که مي دونم تا سال ديگه يه تلفن هم به هم نمي زنيم (من که نمي زنم ديگه شما رو نمي دونم)
در گذرگاه زمان خيمه شب بازي دهر
با همه تلخي و شيريني خود مي گذرد
عشق ها مي ميرند روزها مي گذرند رنگ ها رنگ دگر مي گيرند و فقط خاطره هاست که چه شيرين و چه تلخ دست ناخورده به جاي ماند.
نمي دونم اين شعر بالايي رو درست نوشتم يا نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
_____________________________________________________
اين يکي هم تقديم مي کنم به ساحل و زهراي عزيز
تو روزي با غمي سنگين ز شهرم کوچ خواهي کرد و من در پرنيان خاطرات خويش به ياد عشق پاکت گريه خواهم کرد و در عمق افق فرياد خواهم زد که اي عاشق ترين عاشق سکوت سنگفرش ياد ما را يک زمان بشکن و د ر امواج رويا هاي رنگارنگ مرا يکدم به ياد آور ,
به ياد آور تو روزي را که در تکرار معصوم نفسهايت نيازي گرم مي جوشيد نمي گويم فراموشم نکن اما مرا گاهي به ياد آور اسيري را که از يادش نخواهي رفت هرگز.
_____________________________________________
ساحل فکر کنم اگه زهرا اينو بخونه گريش در بياد.آخ جون
خب ديگه صحبت رو کوتاه مي کنم مواظب خودتون باشيد.تا روز ديگه و ديدار ديگه خدا يا رو نگهدار شما.(انگاري برنامه کودک) خوبه اون بالا باي باي گفتم اين قدر بازم دارم مي نويسم.